Βιογραφικό
Η Έρη Τζαβέλα είναι κλινική ψυχολόγος, απόφοιτος του Τμήματος Ψυχολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Διαθέτει μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών MSc στην Ψυχανάλυση από το University College London και ειδίκευση στην ψυχοδυναμική ψυχοθεραπεία ενηλίκων από το BritishInstituteofPsychoanalysis και το InstituteofPsychiatryMaudsleyHospitalLondon.

Είναι κάτοχος Άδειας Ασκήσεως Επαγγέλματος Ψυχολόγου και μέλος του Πανελλήνιου Ψυχολογικού Συλλόγου, του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και του BritishPsychologicalSociety. Για παραπάνω από μία δεκαετία βρίσκεται σε συνεχή ψυχοθεραπευτική εκπαίδευση στην ατομική ψυχοθεραπεία ενηλίκων και εφήβων, παρακολουθώντας συνέδρια, συμμετέχοντας σε workshops κλινικής ψυχολογίας και ψυχιατρικής και ως μέλος σε ομάδες εποπτείας κλινικών περιστατικών στην Ελληνική Ψυχαναλυτική Εταιρεία, στην Ελληνική Ψυχοσωματική Εταιρεία, στην Πανεπιστημιακή Παιδοψυχιατρική κλινική Παίδων Αγία Σοφία και στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο. Παράλληλα είναι η ίδια εισηγήτρια διαλέξεων σε δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς ψυχικής υγείας και σε εκπαιδευτικούς οργανισμούς.

Στο παρελθόν έχει εργασθεί ως ψυχολόγος στον Οίκο Τυφλών Νέας Σμύρνης, ως σύμβουλος γονέων σε ιδιωτικό παιδικό όμιλο, και ως σύμβουλος κρατουμένων στις φυλακές Κορυδαλλού. Επί σειρά ετών απασχολήθηκε στην Κοινωνική Υπηρεσία του Δήμου Βριλησσίων ως επιστημονικός συνεργάτης με αντικείμενο την κοινωνική μέριμνα, τη ψυχοθεραπεία και τη συμβουλευτική ενηλίκων και εφήβων. Παράλληλα, διετέλεσε επιστημονικός σύμβουλος του Υπουργείου Παιδείας εργαζόμενη ως σχολική ψυχολόγος σε Προγράμματα ΖΕΠ. Από το 2008 ιδιωτεύει και διατηρεί γραφείο ψυχολόγου, αρχικά στο Νέο Ψυχικό στην Αθήνα και πλέον από το 2016 στη Θεσσαλονίκη.

Η ψυχοθεραπευτική προσέγγιση που ακολουθεί είναι σαφέστατα προσανατολισμένη στη ψυχαναλυτική σκέψη ενώ εμπλουτίζεται από αρχές της ανθρωπιστικής ψυχολογίας. Στο ερευνητικό της πεδίο εντάσσεται η αντιμετώπιση ψυχοσωματικών διαταραχών και η μελέτη σύγχρονων μορφών επιθετικότητας και άσκησης ψυχολογικής βίας σε σύνθετα περιβάλλοντα όπως αυτό της οικογένειας ή του σχολείου. Επιπλέον, η σχέση της ψυχανάλυσης με διάφορες μορφές τέχνης—και κυρίως του κινηματογράφου—την αφορά κεντρικά, αντικείμενο στο οποίο δίνει τακτικά διαλέξεις σε δραματικές σχολές και ιδιωτικά εκπαιδευτήρια.